กรุณาฝาก Email ของท่าน
  เพื่อรับข่าวสาร ที่น่าสนใจ

 Webboard
 
www.coolkatpublishing.com > เรารักนิยาย > มนตร์เสน่ห์เล่ห์สวาท***ตอนที่ 1
  ผู้เขียน
 หัวข้อ : มนตร์เสน่ห์เล่ห์สวาท***ตอนที่ 1 (อ่าน 4014)   
พิงค์คิวา
Guest
b-wie.h@hotmail.com
เมื่อ 5 กันยายน 2552 11:10 น.

มนตร์เสน่ห์เล่ห์สวาท


เขียน : พิงค์คิวา


………………………………………….....




-๑-


ผลของครุ่นคิดต่อมา


           


            ครุ่นคิดแรกของเวนิกาหลังละสายตาจากแผ่นกระดาษในมือที่ถูกแรงดันของลมให้พลิ้วไหวสะบัดไปมาคือ...


ทุกอย่างจะเรียบร้อย  คนที่ทำลายชีวิตของพ่อและพวกเธอทั้งสองคนจะได้รับผลกรรม พวกมันทุกคนต้องเจ็บปวด  ต้องทุกข์ทรมาน  จะอยู่ก็ไม่ได้  จะตายก็ไม่ได้  ชีวิตของพวกมันจะมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น  ก็คือ การสูญเสีย 


ครุ่นคิดต่อมาเมื่อเธอหันไปมองสถาปัตยกรรมเก่าแก่อันเลื่องชื่อที่คลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลก  ที่ต่างเดินทางมาเพื่อชื่นชมในความงดงามของประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ในดินแดนซึ่งห่างไกลเช่นเดียวกับที่เธอใฝ่ฝันจะมาเยือน


ถ้าคิดจะแก้แค้น...ก็ต้องเตรียมใจไว้ด้วยว่าอาจจะต้องแลกด้วยเรือนร่าง  แต่ก็นั่นแหละ ครั้งแรกสำหรับแกมันควรเป็นอะไรที่สวยงามน่าจดจำ  มากกว่าต้องทนขมขื่นเพราะความขยะแขยงจากชายชั่วคนหนึ่งไปตลอดชีวิต  จะทำอะไรก็คิดดีๆ แล้วกัน  ฉันไม่อยากเห็นแกต้องมานั่งร้องไห้เสียใจทีหลัง  และถ้าจะถามถึงความคิดเห็นของฉันซึ่งแกไม่เคยต้องการนั้น...ฉันไม่อยากให้แกเสี่ยง  ฉันเป็นห่วงแก  แกแค้นได้แต่ไม่ควรติดอยู่กับบ่วงแค้นนั่น  ทางที่ดีฉันว่าแกควรยุติก่อนที่จะเริ่มเรื่องราว


            จากคำพูดของเพื่อนสนิทไม่ได้ทำให้เวนิกาไขว้เขวจากการตัดสินใจที่จะแก้แค้นได้เลยสักนิด  แต่หากจะมีบ้างก็คงเป็น  ครั้งแรกสำหรับเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุให้เธอตัดสินใจมา ณ ดินแดนแห่งนี้...อิตาลี


            เธอไม่รู้ว่าสภาพของเธอหลังจากก้าวเข้าสู่บ่วงแค้นจะเป็นอย่างไร  ซึ่งเธอไม่สน  นอกจากชัยชนะ


            เธอจึงขอแสวงหาความสุขเล็กๆ สำหรับช่วงเวลาที่เหลืออยู่เพียงเล็กน้อยในการมาเที่ยวกึ่งทำงานที่นี่


            ซึ่งไม่แน่ว่าเธออาจจะพบผู้ชายสักคนที่จะมาเป็นคนแรก  แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ความรัก  แต่มันต้องเป็นความสวยงามที่น่าจดจำ  เธอจะไม่ยอมให้ไอ้ผู้ชายสารเลวคนนั้นเป็นคนแรกของเธอ  แม้นว่าตามแผนการแล้วเธอจะยอมแม้นแต่พลีกายเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย


            ซึ่งเป้าหมายนี้ได้ทำให้เธอตัดใจจากคนที่เธอรัก  ความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันได้หยุดลงเพียงคำว่าเพื่อน  เพียงเพราะเธอไม่อยากให้ผู้ชายดีๆ อย่างธีรรัชต้องมีคนรักที่น่าขยะแขยงและน่ารังเกียจอย่างเธอ


            ปัดโธ่โว้ย!”


            เสียงเกรี้ยวกราดที่ดังขึ้นฉุดความสนใจของเวนิกาจากห้วงคำนึงให้หันไปมองทางด้านซ้ายของตัวโบสถ์ซิสทิน (Sistine Chapel) ขาเรียวในชุดกางเกงยีนส์ขาดๆ ได้รูปหากแต่สบายก้าวฉับไปอย่างรวดเร็ว  ไม่กี่ก้าวเธอก็เข้าไปร่วมยืนเป็นอิตาเลี่ยนมุง


            คุณทำแบบนี้ได้ไง  ให้ตายซิ!” หญิงสาวผมทองในชุดเดรสสั้นสีดำด้านหน้าคว้านลึกโชว์เนื้อนมโวยวายเสียงแหลมจี๊ดใส่ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทยี่ห้อแพงผู้ซึ่งมีใบหน้าหล่อเหลา  ผมสีน้ำตาลไหวไปตามแรงลมที่พัดผ่านเบาๆ


            ชายหนุ่มยิ้มแหยะ  ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเครียดไม่อยากจะเชื่อ  ภายในสามวันที่เขาไม่มีบอดี้การ์ดคอยรักษาความปลอดภัยให้แบบตามติดประชิดตัวนั้นได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับเขาแล้วถึงสี่ครั้ง  ขืนเขายังยืนต่อปากต่อคำกับหญิงสาวคนนี้อยู่  เขาคงไม่รอดพ้นจากนักข่าวแน่ๆ


            เขารู้สึกรังเกียจผู้หญิงเป็นบ้า


            ชายหนุ่มสะบัดแขนที่ถูกยึดครองโดยมิชอบจากหญิงสาวอย่างแรงแล้วหมุนร่างก้าวเดิน  หญิงสาวผมทองเสียหลักเซไปปะทะกับร่างของเวนิกาเข้าอย่างจัง  จนล้มคว้างไปนอนกองอยู่บนพื้นทั้งคู่


            กรี๊ด!!!  คุณทำแบบนี้ได้ยังไง  ฉันเป็นเมียคุณนะ  กรี๊ด!!!  ไอ้ผู้ชายบ้า


            ให้ตายซิ! จะกรี๊ดกร๊าดโวยวายหรือทะเลาะอะไรกันก็ช่วยลุกขึ้นจากตัวฉันก่อนได้ไหมเล่า  หนักนะยัยบ้า  ก้นใหญ่ชะมัด  กล้องถ่ายรูปฉันพังหมดแล้วเนี่ย  โอ๊ย!  เป็นอะไรมากรึเปล่ากล้องฉัน  งานฉันเจ๊งหมดกันพอดี  มีหวังขาดรายได้แน่ 


เวนิกาบ่นยาวเหยียดเป็นภาษาไทย  ไม่สนใจว่าผู้หญิงที่ล้มทับเธอกำลังมีปัญหาชีวิตอะไร  เธอไม่ใช่คนที่จะเห็นใจใครง่ายๆ อดีตและประสบการณ์สอนเธอมาแบบนั้น


            ชายหนุ่มที่เพิ่งก้าวเท้าออกไปได้สี่เก้าเป็นอันชะงักกึกแล้วหันกลับมามองหญิงสาว  หากแต่ไม่ใช่หญิงสาวคนเดิม  เขามองมาที่เวนิกาซึ่งตอนนี้กำลังลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าขมวดมุ่นไม่พอใจ  เขาสำรวจเรือนร่างบางคล้ายนางแบบของหญิงสาวจากปลายเท้าไล่ขึ้นไปโดยเจ้าตัวไม่รู้ตัวเพราะกำลังเก็บข้าวของที่ตกอยู่  การแต่งตัวของเธอช่างธรรมดา  เพียงแค่กางเกงยีนส์ขาดๆ กับเสื้อยืดสีขาวสกรีนคำว่า ‘Rome&Venice’ คอเสื้อกว้างเล็กน้อยพอให้เห็นความอิ่มเอิบของเนินอก  และเพิ่มการจินตนาการของคนมองว่าส่วนที่ถูกบดบังไว้นั้นคงน่ารัญจวนใจนัก  เจ้าหล่อนมีผมหยิกยาวสีมะฮอกกานีเงาวาวซึ่งถูกรวบสูงขึ้น  ผิวพรรณผ่องใสเนียนนุ่มน่าสัมผัส  สุดท้ายที่ใบหน้ามนละไมรูปไข่ของเธอ  ดวงตาหวานฉ่ำหากแต่คมกล้าอย่างคนไม่ยอมใคร  เหนือขึ้นไปเป็นแพขนตางอน  เพิ่มความหวานให้ใบหน้าด้วยรอยบุ๋มที่แก้มชมพูทั้งสองข้าง  ยามเธอบ่นก็เผยให้เห็นฟันขาวเรียงสวยพร้อมริมฝีปากอิ่มสีแดงอมส้มน่าสัมผัสด้วยปากคนมอง  ความพึงพอใจแล่นพล่านไปทั่วร่างสูง  สร้างความพิสมัยดึงดูดใจแก่เขาอย่างมาก  นานเท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่เขาไม่ค่อยได้รู้สึกเช่นนี้  ความรู้สึกที่สนใจใครสักคนเป็นพิเศษ...แต่บทสรุปในความสนใจของเขาก็เหมือนเช่นเคย  คือ  เรื่องบนเตียง


แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่สำคัญ  เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือ...กล้องถ่ายรูปในมือของเธอ


            คุณเปลี่ยนใจกลับมาหาฉันแล้วหรือคะที่รัก


หญิงสาวชุดแดงยิ้มหวานแล้วเดินเข้าใกล้ชายหนุ่มหวังคล้องแขน  เขาเบี่ยงตัวหลบแล้วเหลือบสายตาไปมองก่อนจะส่ายหน้าแสดงความขยะแขยง  จากนั้นก็เดินเข้าไปกระชากกล้องถ่ายรูปจากมือของเวนิกามาครอบครองอย่างถืออภิสิทธิ์


            เวนิกาเงยหน้าขึ้นมองคนที่สูงกว่า  แต่ก็ได้เพียงแว่บเดียวเท่านั้นเมื่อเขารีบสาวเท้าก้าวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว  เวนิกาที่กำลังยืนตะลึงอยู่นั้นกว่าจะเรียกสติกลับมาได้ก็เมื่อมองเห็นเขาเดินหายไปแล้ว


           


            นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันนะ  โอ๊ย!  ร้อนก็ร้อน  คนก็เยอะ  อย่าให้ฉันหาตัวแกเจอนะ  ได้เห็นดีกันแน่  ไอ้ฝรั่งขี้ขโมย  แต่งตัวก็ดีแต่ทำไมถึงได้เลวแบบนี้นะ


            เวนิกากวาดสายตาไปตามสองฝั่งทาง  ผู้ชายที่เธอเพิ่งเผชิญหน้าด้วยเมื่อครู่  แม้นจะไม่ทันได้มองเต็มสองตา  แต่เธอแน่ใจว่าเธอจำหน้าเขาได้ดี  หน้าตาออกจะหล่อเด่นซะขนาดนั้น  เขาคงเป็นคนอิตาเลี่ยนแต่ดูๆ ไปเหมือนจะเป็นลูกครึ่ง 


            มันสำคัญไหมเนี่ยที่ฉันต้องมานึกถึงต้นตระกูลของนายคนนั้นว่ามีเทือกเขาเหล่ากอมาจากไหน  ทำไมถึงได้มีลูกหลานหน้าตาดีๆ แบบนี้ออกมา  โอ๊ย!  หงุดหงิด!  กล้องฉันกล้องฉัน  มันอยู่ไหน?


            พลันสายตาเหลือบไปเห็นชายหนุ่มที่ตามหา  กล้องถ่ายรูปอยู่ในมือของเขา  แต่มันก็เพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น  เขาโยนมันไปกลางถนนก่อนจะถูกรถบรรทุกคันโตที่วิ่งมาทับกล้องถ่ายรูปตัวแพงของเธอให้กลายเป็นเพียงเศษขยะไร้ค่า


            โอ๊ย!!! อะไรวะเนี่ย


            น้ำเสียงแข็งประด้างร้องอุบออกเมื่อชายหนุ่มโดนสาวหมัดใส่จนถลาไปชนกับกำแพงริมถนน  ใครกล้าดีมาทำกับเขาแบบนี้กัน 


            เขาทรงตัวแล้วมองตรงมายังคนปล่อยหมัด  ดวงตาเขาเข้มยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าเสียทีโดนหญิงสาวร่างเล็กเล่นงาน  ดวงตาหญิงสาวกำลังลุกเป็นไฟด้วยโทสะ  เธอเม้มปากอิ่มเข้าหากันอย่างสะกดอารมณ์  แต่สุดท้ายมันก็กระเจิงอยู่ดี


            นายนี่มันเลวจริงๆ รู้ไหมว่ากล้องนั้นสำคัญกับฉันมากแค่ไหน  มันมีงานของฉันอยู่ด้วยนะ  ไอ้บ้าเอ้ย  ฉันต้องเดือดร้อนก็เพราะนายเวนิกาพูดเป็นภาษาอังกฤษออกไป  ไม่รู้หรอกว่าเขาเข้าใจหรือไม่


            งานเรอะ  งั้นก็โชคดีแล้วล่ะที่ผมทำลายกล้องคุณซะ เขาพูดอย่างไม่แยแส  มาจากหนังสือพิมพ์ฉบับไหนหรือข่าวช่องไหนล่ะ  ไม่มีเรื่องอื่นให้หากินแล้วรึไงถึงได้ตามรังควานผมอยู่ได้เขาพูดเสียงห้วนกระด้างเป็นภาษาอังกฤษ  มุมปากมีรอยยิ้มซึ่งปราศจากความขบขัน


            ฉันเพิ่งรู้ว่าคนอิตาเลี่ยนเป็นกันอย่างนี้  ไร้มารยาท  สารเลวหญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ  เชิดคางขึ้นวางท่าสง่า  นัยน์ตามีแววเย้ยหยัน


            ชายหนุ่มจ้องมองร่างบางเขม็งแล้วก็หัวเราะออกมาปากร้ายดีนี่  เชิดซะด้วย  แต่คนอิตาเลี่ยนไม่ได้เป็นแบบนั้นทุกคนหรอกนะ  อาจจะแค่ผมคนเดียวก็ได้  และก็แค่คุณคนเดียวที่ผมเสียมารยาทด้วย


            โชคดีเป็นบ้า  ทำไมชีวิตฉันต้องเจอแต่คนเลวๆ นะ


            ใช่  คุณโชคดี  ผมไปล่ะ  ไม่อยากเสียเวลากับคนอย่างคุณ


            ยังไปไหนไม่ได้เธอพูดเสียงขุ่น นายต้องชดใช้ค่าเสียหายให้ฉัน


             เขาแทบจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา หากินกับผมแล้วยังจะเรียกค่าเสียหายอีกเรอะ! ขาดทุนทั้งขึ้นทั้งล่องเลยแฮะ  ไอ้ตอนสร้างสถานการณ์แล้วแอบถ่ายรูปของผมไปลงข่าวน่ะไม่เห็นจะให้ค่าลิขสิทธิ์ผมเลย  ผมไม่ฟ้องคุณเข้าให้ก็บุญเท่าไหร่แล้วเขาเริ่มมีอารมณ์ฉุน  นึกรำคาญเต็มทน  มือสองข้างซุกลงกระเป๋าแล้วเดินออกไปในซอยที่มีผู้คนเบาบางลง


            ฉันบอกว่าห้ามไปไหนไงล่ะ!” เวนิกาวิ่งตามแล้วคว้าแขนแข็งแรงของชายหนุ่มไว้สุดแรง  เขาหันมามองอย่างเอาเรื่องไม่แพ้กัน


            ผมมีงาน  อย่ามายุ่งกับชีวิตผมอีก ไม่งั้นผมจะลากคุณเข้าตารางซะชายหนุ่มขู่เสียงเข้ม


            อยากยุ่งตายล่ะ  มีดีแค่ไหนเชียว  ก็แค่ไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนึง  ฉันก็แค่ต้องการให้นายรับผิดชอบค่าเสียหายที่เกิดขึ้น  ทั้งหมดสองพันยูโร


            คุณจะหน้าเลือดไปหน่อยรึเปล่า  พันยูโรมันก็เยอะเกินไปแล้วสำหรับไอ้กล้องบ้าๆ ตัวนั้น  หรือว่า...เขาหยุดแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม  สายตากวาดมองทั่วเรือนร่าง  จนหญิงสาวอดสะดุ้งไม่ได้กับความหยาบคายนั้น คุณคงรวมกับค่าตัวของคุณด้วยใช่ไหม...อืม...ถ้างั้นผมโอเคจะจ่ายให้สองพัน  บวกกับทิปเล็กๆ อีกสามพัน  เป็นไง  คุ้มดีนะผมว่า  อีกอย่างคุณยังเอาไปเขียนข่าวได้อีกนะว่าเคยนอนกับมหาเศรษฐีอย่างผม  คราวนี้ล่ะรวยแหงแก๋เลย  ความคิดผมเข้าท่าดีเนอะคุณว่าไหมชายหนุ่มพูดอย่างอารมณ์ดีแต่หญิงสาวกลับตรงกันข้าม  หน้าเธอแดงกล่ำก่อนจะตะโกนด่าออกมาอย่างดุเดือด


            ทุเรส  อย่างฉันก็เลือกผู้ชายเหมือนกันนะยะ  ผู้ชายห่วยๆ แบบนี้น่ะฉันไม่เอาให้เสียชื่อหรอก  แล้วก็ไม่ต้องเสียดายที่ถูกฉันปฏิเสธเรื่องมีเซ็กส์กันหรอกนะ  ฉันไม่ไหวจริงๆ ดูสภาพแล้วนายคงไม่มีสมรรถนะที่ดีพอ


            ในความคิดของเขาคือ  ผู้หญิงคนนี้เป็นใครถึงกล้าพูดจาท้าทายผู้ชายเรื่องเซ็กส์ในที่แจ้งแบบนี้  มันจะมากเกินไปแล้ว


            ผมจะไม่ปฏิเสธว่าผมไม่ได้เป็นอย่างที่คุณพูด  แต่ผมขอเสนอแนะว่าคุณควรตัดสินใจจากการลงมือปฏิบัติจริงดีกว่าเพื่อเป็นการให้ความยุติธรรมกับผม  เราจะได้แฟร์ๆ กัน


            ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ทำความเข้าใจกับประโยคยาวของชายหนุ่ม  เธอก็ถูกรวบร่างเข้าไปสวมกอด  เขาจึงสัมผัสได้ว่าร่างที่คิดว่าคงอวบอัดที่แท้กลับอวบอัดกว่าที่คิด  มันแน่นอยู่ในอ้อมอกของเขา  


เวนิกาออกจะตกใจจนตะลึงงันพอได้สติกลับมาก็ร้องโวยวายดังลั่น  แต่อย่างว่าล่ะ  ในซอยนี้คนไม่พลุกพล่าน  และการที่คนยืนกอดกันมันก็ธรรมดาเอามากๆ  


            ปล่อยนะไอ้คนชั่ว  ปล่อยซิ!  ปล่อยฉันนะ!” เธอดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของชายแปลกหน้า  แต่ไร้ผลเมื่อเขากอดรัดเธอไว้แน่น 


            ผมจะพิสูจน์ให้คุณดูว่าผมมีสมรรถนะเหลือเฟือแค่ไหน


            เขาพูดพร้อมหยัดมุมปากยิ้มบางๆ  รอยยิ้มที่ทำให้ชีพจรเธอเต้นแรงขึ้น  เขากดริมฝีปากลงบนปากอิ่มของเธอเพื่อปิดกั้นน้ำเสียงด่าทอ  ร่างบางถูกดันให้ชิดกับกำแพงโดยมีร่างของเขากดไว้  ซึ่งบนกำแพงมีแผ่นภาพโฆษณาหนังอิโรติกเก่าๆ ขนาดใหญ่ติดอยู่  หนุ่มสาวในภาพไม่ต่างจากหนุ่มสาวที่กำลังยืนจูบกันอยู่ตอนนี้ 


จุมพิตของชายหนุ่มดื่มด่ำล้ำลึกจนเวนิกาที่พยายามต้านทานมาโดยตลอดถึงกับครางเสียงต่ำอยู่ในลำคอ


กับสัมผัสที่ได้รับ  ใช่ว่าเธอจะไม่เคยจูบกับอดีตคนรัก  หากแต่ว่ามันเป็นจูบที่ต่างกัน  กับธีรรัชมันคือความอ่อนโยน  อบอุ่น  และนุ่มนวล  แต่กับชายคนนี้มันเร่าร้อน  ลึกล้ำ  รัญจวน  มีเสน่ห์อย่างน่าค้นหา  ราวกับกระชากสติสัมปชัญญะของเธอให้กระเจิงหายไป  ความอ่อนล้าจากการดิ้นรนทำให้เธอยืนนิ่งรับสัมผัส  เขาจูบเธออย่างตรึงอารมณ์  ต้องการสอนให้เธอได้รู้ว่าอย่าได้ท้าทาย  เรียวลิ้นของเธอถูกเกี่ยวกระหวัดติดอยู่กับเรียวลิ้นอุ่นของเขา  ตอนนี้เขาเป็นผู้คุมเกม  มือของเขาเริ่มอยู่ไม่นิ่งมันวนเวียนอยู่บริเวณลำตัวของเธอ  ก่อนจะสอดหายไปในชายเสื้อยืดสีขาวแล้วเคลื่อนไปสัมผัสแผ่นหลังเนียน  เธอเริ่มได้สติกลับมาเมื่อรู้สึกได้ว่าสายบราเซียร์ลูกไม้สีชมพูกำลังหลุดออกจากไหล่มน  เธอไม่รู้เลยว่าเขาปลดตะขอออกตั้งแต่เมื่อไหร่


            เวนิกาพยายามรวบรวมสติที่หลงเหลืออยู่เพื่อผลักเขาออกจากร่างเธอ  แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือกเสียก่อนเมื่อมีปลายนิ้วข้างหนึ่งถูไถยอดทรวงอกที่ชูชันผสมกับการบีบเคล้าคลึงที่ชำนาญ  นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่เธอแทบจะยืนเป็นรูปปั้น  มารู้ตัวเข้าอีกทีก็ตอนที่ริมฝีปากของเขาครอบครองปลายถันของเธอ  ลิ้นอุ่นกระหวัดโลมเลียรับอาการแข็งชันที่ท้าทาย


            แข้งขาของเธออ่อนแรงจนไม่มีเรี่ยวแรงที่จะยืนจนชายหนุ่มต้องละจากรสสวาทเพื่อประคองหญิงสาว


            อ้าว  ที่รัก  ถึงกับเป็นลมล้มพับเชียวหรือจ๊ะ  นี่ผมยังไม่ได้ทำอะไรคุณเลยนะ  เอาแบบนี้ดีกว่าไหม  เราไปเปิดห้องหรูๆ สักห้อง  แล้วก็....ชายหนุ่มหยุดคำพูดเพียงเท่านั้นปล่อยให้หญิงสาวที่ยืนหน้าแดงด้วยความอับอายได้คิดต่อ


            ไอ้สารเลว  ฉันเกลียดแก! เพี๊ยะ!!!”


            เสียงของฝ่ามือที่ปะทะกับใบหน้าหล่อของเขาดังก้อง  สร้างความชาบนใบหน้าแก่เจ้าของ  แต่มันยังไม่สาสมพอกับสิ่งที่เธอได้รับจากการกระทำอันเลวทราม


            ไอ้ต่ำช้า  ไอ้เลวทราม  ฉันจะฆ่าแก


            เวนิกาตะโกนลั่นด้วยความคับแค้น  เธอเงื้อมือขึ้นสูงหมายจะฟาดหน้าเขาอีกทีแต่ก็ถูกรวบร่างเข้าไปสวมกอดเสียก่อน


            คราวนี้ผมไม่ยอมคุณง่ายๆ หรอก  แหมๆ ทีเมื่อกี้ล่ะทำเป็นชอบ  พอผมหยุดคุณถึงกับโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเชียวเหรอ  ฮะ  ฮ่า  ฮ่าชายหนุ่มเหน็บแนมพร้อมเสียงหัวเราะบนใบหน้าบึ้งตึง  คิ้วเข้มขมวดฉับ  ชัดว่าเขาไม่พอใจที่ถูกผู้หญิงตบ


            ไอ้ชั่ว  แกปล่อยฉันนะ!”


            ชายหนุ่มไม่สน...ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หวังทำอย่างเดิม  แต่ก็มีเสียงมือถือดังขึ้นมาก่อนทำให้เขาหงุดหงิดใจเล็กน้อย  เขากอดรัดร่างหญิงสาวแน่นกว่าเดิม  ก่อนจะให้อีกมือกดรับโทรศัพท์


            อืมๆ โอเค  จะรีบไปเดี๋ยวนี้


            เขาวางสายแล้วเก็บมือถือลงในกระเป๋าเสื้อตามเดิม  จากนั้นก็หันมาแล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มหวานให้หญิงสาวในอ้อมแขน


           

พิงค์คิวา
Guest
b-wie.h@htomail.com
ตอบ # 1 เมื่อ 5 กันยายน 2552 11:12 น. [แจ้งลบ]
สวัสดีค่ะ  สำหรับคนที่ชื่นชอบสามารถเข้าไปอ่านตอนต่อไปได้ที่

http://writer.dek-d.com/zonic/writer/view.php?id=485902

ขอบคุณค่ะ



Reply ตอบกลับกระทู้

ตัวหนา ตัวเอียง ตัวขีดเส้นใต้ ตัวขีดกลาง ชิดซ้าย กึ่งกลาง ชิดขวา รูปภาพ ลิ้งก์ ขนาดต้วอักษร สีต้วอักษร

    แนบไฟล์ :
(ขนาดไฟล์ไม่เกิน 2 MB.)
    ผู้เขียน : *
    E-mail : *
 ไม่ต้องการแสดง E-mail
    รหัสตรวจสอบ : Security Image
* กรุณากรอกรหัสที่อยู่ในรูป
Copyright by coolkatpublishing.com All right reserved
Engine by MAKEWEBEASY